Verkiezingstoorts (2)

In Peru was ooit een terreurbeweging Sendero Luminoso, Lichtend Pad. Hoe lichtend het pad ook was, voor de meesten die het pad bewandelden, ging het licht definitief uit. Een fraai voorbeeld van manipulatie, alleen al door de naamgeving. Manipulatie zag ik vanavond ook op TV door beelden uit Noord-Korea. Daar dromden grote groepen mensen samen om in een knap geregisseerde demonstratie lucht te geven aan anti-Amerikaanse gevoelens. Manipulatie was ook de reactie van Bush’ schootteefje Rice. Zij sprak ernstig voor zich uit kijkend haar bezorgdheid uit over de Noord-Koreaanse kernproeven. Haar ogen maakten me angstiger dan die bom.
Zelf heb ik nooit van manipulatie gehouden. Ik was altijd van “recht door zee” maar dan toch weer anders dan Rita Verdonk. Toch heb ik vandaag gemerkt hoe eenvoudig manipulatie soms werkt. Een raadslid kwam naar mij toe en vertelde me dat ze een andere partij behoorlijk had toegescholden. Vooral vanweg de neiging van die partij om veel geld in sociale voorzieningen te stoppen, in haar ogebn een bodemloos vat.  Ik vroeg haar toen tegen wie zij zo had “gescholden”. Laten we dat andere raadslid Babette noemen want het was een vrouw. Het scheldende raadslid noemde alleen de achternaam van haar opponent. Daarop vroeg ik met een wat bezorgde blik in de ogen: “Heb jij tegen Babette gescholden?” De toon van het antwoord veranderde meteen. “Nou ja, gescholden…”, was het antwoord.  En “ach ik begrijp die landelijke partijen ook wel een beetje met die verkiezingen.” Kijk, dat klonk al heel anders.

Vervolgens heb ik haar gevraagd wat ze tegen die partij had. Een lange rij bewaren volgde maar steeds wilde zij weten wat ik ervan vond. Toen ik niet direct sjoege gaf, vroeg ze hoe ik dat dan vroeger gedaan had toen ik van “school” was gekomen. Ik liet haar merken dat ik ook wel eens een uitkering had geïncasseerd. “Nou ja, maar toen was je toch ouder?”vroeg ze toen. Daarin had ze gelijk maar ik had ook gelijk. Ik had haar “scheldpartij” weggemanipuleerd. Met een oogopslag en een stembuiging. Gemakkelijk maar het wezen van de manipulatie wordt er duidelijk door. Ze doet een beroep op de angst om niet geaccepteerd te worden en niet voor vol te worden aangezien. Een beroep op primaire behoeften. Daarom is ze zo kwaadaardig  

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Advertenties
Published in: on 17 oktober 2006 at 6:37  Comments (1)  

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2006/10/17/verkiezingstoorts-2/trackback/

RSS feed for comments on this post.

One CommentPlaats een reactie

  1. Jaja, het valt niet mee om raadslid te zijn in campagnetijd!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: