Pek en toga

De markt verzieken. Meestal denken we daarbij aan mensen die hun diensten of waren veel te goedkoop aanbieden. Een huisvrouw die niets om handen heeft en een artikel van 1200 woorden schrijft voor 50 euro. Het komt allemaal voor. Daarover krijg ook ik behoorlijk de ziekte in want journalistiek is niet alleen een vak, het is ook bikkelharde concurrentie en niemand maakt zich, vanwege de vrijheid van meningsuiting, zorgen over de onderkruipers. Heel anders dan in de taxiwereld dus.

Onderkruipsels tref je weer in een heel andere bedrijfstak aan: de advocatuur. De top van de Nederlandse advocaten vraagt zonder blikken of blozen € 600,- per uur en Jan Peter en Gerrit hebben ons geleerd dat normaal te vinden. Dat is de vrije markt. Zo’n advocaat is voor mij onbetaalbaar, ik reken maximaal € 150,- per uur. Alleen voor werk op academisch/wetenschappelijk niveau kom ik nog wel eens aan de 225,-. Ik ben bij lange na niet de enige voor wie zo´n advoccaat onbetaalbaar is. Sterker nog, er zij advocaten die zichzelf niet zouden kunnen betalen. Zelfs een rechtsbijstandsverzekering heeft in det geval geen enkele betekenis.

Zulke hoge tarieven vormen een ernstige ziekte in de markt. Wie lager offreert wordt nog al eens voor  `onvoldoende gekwalificeerd” aangezien. Bovendien geeft het een verziekend signaal af naar de `onderkant` van de advocatenmarkt waar de tarieven liggen tussen de 225 en 375 euro per uur. Bij jonge advocaten roept het al gauw het beeld op dat advocatuur vooral een middel is om snel rijk te worden. Dat nu is een vergissing. Het zijn meestal de clienten van de advocaten die een weg hebben gevonden om heel snel rijk te worden, keurig in het pak, witte boorden. Wie met pek omgaat… maar ja onder de toga zijn die boorden nauwelijks zichtbaar.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com

Advertenties
Published in: on 31 oktober 2006 at 4:06  Geef een reactie  

Nachtgesprek

Ze was zesenveertig jaar weg geweest maar vannacht zat ze ineens op de rand van mijn bed. Ze wekte me door haar hand op mijn schouder te leggen.  ”Je doet het goed, héél goed”, zei ze nadrukkelijk. “Maar al die fouten dan?” vroeg ik. “Je bent wel eens wat onbesuisd maar dat is het kenmerk van een levendige geest”, glimlachte ze. Ik voelde dat ik verder niet hoefde te vragen.

Ook niet hoe het met haar ging. Ze zag er goed uit, misschien wel beter dan ooit in haar 53 jaar op aarde. Ze had een blosje op de wangen en een sprankeling in haar ogen die ik nooit eerder had gezien. “En papa?”vroeg ik, dan toch maar, nieuwsgierig. “Die heb ik niet meer gezien, hier. Ik weet ook niet of ik daarop zit te wachten”, zei ze fel. “Al die jaren kon ik geen kant op, werd ik huismus tussen bloemen en pianotoetsen. Als ik zie hoe die zelfbewuste vrouwen tegenwoordig dat doen dan…” “Dan heb je spijt”, zei ik. Ze knikte. “Maar zoek hem toch op”, zei ik wat dwingerig. Hij wordt wanhopig als je hem niet…uitnodigt. Zo gaat dat toch bij jullie, daarginds? Hij zal geen rust krijgen. Vertel hem desnoods dat het de laatste keer is, zo doen zelfbewuste vrouwen dat op aarde tegenwoordig.”

Ze knikte weer, ten teken dat ze het begreep. “Ik zal hem uitnodigen, zo gaat dat inderdaad bij ons.” Ik voelde me wat geruster. “Je kunt altijd de volgende keer het anders doen, hier”, ging ik verder. “De volgende keer?”Haar stem begon al waziger te klinken. Haar ogen staarden alsof ze voorbij het universum kon kijken.

Langzaam stond ze op maar voor ze verdween zag ik nog wat ze in haar andere hand hield. Een kluwen wol en breipennen. Daarvan had ze zich nooit los kunnen maken sinds mijn kinderjaren.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com

Published in: on 29 oktober 2006 at 10:49  Comments (2)  

Kuyperij

`Aan Jan Peter` zou ik haast zeggen. Heeft hij mij een brief geschreven? Klagen valt hem goed maar doet hij ook echt iets om de maatschappij te verbeteren? Hij ziet zich graag geprezen als de man van waarden en normen, of liever: normen en waarden. Die volgorde klinkt Jan Peter wat vertrouwder in de oren. De norm bepaalt de waarde.

 

Van meet af aan heb ik hem gevraagd wat hij daar nou precies mee bedoelt. Moeten jongeren in de bus opstaan voor ouderen? Mogen we een agent niet meer gewoon “klote-smeris” noemen? Volgens mij is dat beginnen bij de uiteinden en niet bij de wortels. Had Jan Peter wat vaker op www.nieuwsvan.nu of op www.politiek.wordpress.com gekeken, dan had hij gezien dat intellectuelen zich wel degelijk in de discussie mengen. Maar ja, na verloop van tijd geef je de moed op. Als iemand fundamenteel weigert kennis te nemen van je mening, dan maakt het ook allemaal niet meer uit.

 

Kortgeleden had ik een driehoeksgesprek met zijn partijgenote Liesbeth Spies en een Alphenaar. Daarin kwam opnieuw naar voren dat politici en bestuurders niet naar burgers luisteren. Of dat waar is, is de vraag. Het is wel duidelijk dat politici liever niet naar intellectuelen luisteren. Dat is te moeilijk, het bekt niet in de pers. Overigens, Liesbeth heeft, in elk geval die avond, wel goed geluisterd.

 

Waarden en normen stel je niet vast in rokerige vergaderruimten maar vooral en allereerst op school. Het spijt me voor de lesboeren die denken dat zij kinderen niet hoeven op te voeden. Dat is nu juist  wel het geval, nu en vroeger en in de verre toekomst.

Jan Peter had daar meer op in moeten zetten en meer fundamentele waarden moeten ophelderen. Zolang hij daar niet in slaagt, lijkt zijn optreden vooral op Kuyperij, met dank aan Abraham.

 

Tot sterkte,

 

Kaj Elhorst

 

Http://politiek.wordpress.com

Published in: on 28 oktober 2006 at 9:37  Comments (3)  

Long live king Charles

Charles Groenhuijsen is een rechtse gehaktbal. Alle Nederlandse correspondenten in de VS veranderen vroeger of later in rechtse gehaktballen. Ook een rechtse gehaktbal kan wel eens gelijk hebben.

Charles sluit zich aan bij de lange rij van BN’ers die hun eigen bekendheid verder willen vergroten door een boek te schrijven.  In dat boek wijst hij op alles wat goed gaat in Nederland. Hij vindt dat Nederlanders teveel zeuren en klagen en in die opvatting kan ik hem goed volgen. Ik denk dat het iets te maken heeft met de angst voor de toekomst. Je weet nooit of het straks veel slechter gaat. Dat is een karaktertrek van Calvinisten en kooplui.

Het klagen en zeuren openbaart zich in de repeterende aandacht van Nederlanders voor ellende. “Zinloos geweld” (bestaat er ook zoiets als zinvol geweld?), de cellenbrand, neergestorte vliegtuigen, de slavernij, de moord op Theo van Gogh, het wordt allemaal herdacht met verstikte stem en opgezwollen ogen. Nog even en we hebben voor elke dag van het jaar een “eigen” ellendige herinnering.

Nederlanders wentelen zich in verdriet en ellende en tot mijn stomme verbazing is zelfs Thomas von der Dunk dat met me eens. We zijn het vaak oneens. Wentelen in verdriet en ellende zijn een slecht uitgangspunt voor een betere toekomst. Wie de toekomst beter wil laten zijn, moet aanpakken, de mouwen opstropen en niet omzien in wrok. Daarom ben ik vanaf vandaag geneigd om vol overtuiging te roepen: “Long live King Charles”.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Published in: on 27 oktober 2006 at 7:16  Geef een reactie  

Jodenzoenen en negerkoeken

Na de bespottelijke uitspraak van Minister-President Balkenende over de VOC-mentaliteit komt er nu een reactie die minstens even bespottelijk is. Surinamers protesteren tegen het VOC-gevoel alsof deze koophandelsorganisatie de slavernij heeft uitgevonden.

Uit de alleroudste geschreven bronnen in de wereld komt het bestaan van slavernij al naar voren en ook in tijden daarvoor behoorde slavernij tot de gewoonste zaak van de wereld. Daarbij valt te bedenken dat slavernij vooral van belang was voor volkeren die aan akkerbouw of veeteelt deden en voor mijnbouwers. 

In de tweede plaats was niet de VOC op grote schaal actief in de slavenhandel maar de WIC en dat was in veel opzichten echt een heel andere organisatie. Daar komt nog bij dat slavenhandel in Afrika al op zeer grote schaal werd bedreven voordat de kapers van de WIC er voet aan wal zetten. Slavenhandel en allerlei andere wreedheden waren in de Afrikaanse cultuur endemisch. In dat opzicht verschillen Afrikanen niet veel van Europeanen.

Het zou mooi zijn als de verschillende bevolkingsgroepen in Nederland zich wat minder stoorden aan elkaars culturele verleden. Nog veel beter zou het zijn als al die mensen zich eens bezig gingen houden  met de stunteligheden van het heden. Dat is hard nodig want alle groepen weigeren iets te leren van het verleden. Van tijd tot tijd culmineert dat in een monument voor de slavernij(ja, ja, we richten tegenwoordig voor letterlijk alles een monument op, houden waken en stille tochten en het leidt allemaal tot niets)  elke kriebel, de afschaffing van de aanduiding “Negerzoenen” (ik kan iedeeen verzekeren dat ze in haast alle varianten heerlijk zijn) en straks het eeuwenoude begrip “Jodenkoeken”.

Als zoon van West- en Oost-Indische kolonialen heb ik het grootste respect voor de bonte mengeling van culturen en voor ieder van die culturen afzonderlijk. Het enige wat er nog gebeuren kan, is dat ik dat respect verlies.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http:// politiek.wordpress.com

Published in: on 27 oktober 2006 at 6:58  Geef een reactie  

Werk

Sinds een week werk ik aan een grote opdracht voor een middelgrote gemeente. Nee, niet mijn woonplaats maar een gemeente op een slordige vijftig kilometer verder naar het noordoosten. Daarvoor moet ik één à twee keer in de week naar het stadhuis van die gemeente om medewerkers te interviewen.

Niet gemakkelijk want de interviews hebben betrekking op de echte inhoud van het werk. In het beginn ontstond er zelfs wat wrijving omdat de dames en heren vonden dat ik de verkeerde vragen stelde. Dat is nu allemaal heel netjes geregeld. Iedereen blij.

Nou ja, blij. Natuurlijk het is een leuke klus die ook nog eens heel veel geld oplevert. Dat is mooi meegenomen. Even zo goed word ik er in dat stadhuis niet blij van. Nee, ik begrijp nu waarom ik voor mezelf ben begonnen. Ik zie die mensen in zo’n kantoortuin zitten met collega’s tegen wie ze verplicht vriendelijk moeten zijn. Ondertussen probeert een aantal van die collega’s anderen met een glimlachend gezicht bij de baas onderuit te halen.

Het is ook benauwd in zo’n gebouw. Een verstikkende sfeer en slechte lucht, airco of niet. Mensen die haasterig passeren en zo de indruk wekken dat ze iets aan het doen zijn.  Gewichtige gezichten, een doorsnee koffiemachine waaruit eigenlijk alleen het koude water goed te drinken is. En eindeloos veel gesprekken, van die overleggesprekjes waarvan ik altijd weer de helft vergeet, ook al schrijf ik het op.

Nee, geef mij maar mijn zolderkamer waar ik naar believen chocola en koffie naar smaak kan halern en maken als ik daaraan behoefte heb, waar het gekwetter van collega”s mijn gedachten niet stoort en waar ik net zo hard kan werken als ik zelf wil.  Dat is eigenlijk meer “net doen alsof je werkt”. Het bevalt me stukken beter.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com

Published in: on 26 oktober 2006 at 3:09  Geef een reactie  

Kolonialen

Mijn ouders waren kolonialen in “de Oost” en in “de West”. Daar is niets ergs mee want van hen heb ik geleerd respect te hebben voor alle culturen en religies, huidskleuren en talen. Dat betekent niet dat elke koloniaal altijd een even lieflijk wezen is geweest of.. nog is.

Europeanen zijn onverbeterlijke kolonialen. Op het ogenblik proberen we onze normen en waarden op te leggen aan Irakezen en Afghanen. Dat is vooral ook ons eigen voordeel want we hopen dat die “barbaren” zich in de toekomst wat coöperatiever zullen opstellen. Ze moeten zich wat meer aanpassen aan de internationale gemeenschap. Die internationale gemeenschap bestaat weliswaar niet maar wij hebben haar als dekmantel wel gecreëerd. De dekmantel voor onze onuitputtelijke bemoeizucht en bedillerigheid. Als dekmantel voor ons “humane” gezicht waarmee we de tragedies van Darfur, Irak, Afghanistan, Zimbabwe, Tibet, Noord-Korea en Iran denken op te lossen.

Onmogelijk natuurlijk. Tragedies moeten in de eerste plaats door betrokkenen zelf  worden opgelost. Wie zich daarin mengt, wordt partij. Dat blijkt maar weer eens uit de gang van zaken rond Jan Pronk. Wie partij wordt, wordt kwetsbaar en wie kwetsbaar is, is al gauw slachtoffer.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com

Published in: on 25 oktober 2006 at 7:26  Geef een reactie  

Mauw

Een aloude gewoonte duikt opnieuw op. Mensen vergelijken zichzelf en anderen met een diersoort. Zelfs een land blijk je met een dier te kunnen vergelijken. Zo is Israël voor velen klaarblijkelijk een luipaard. Nederland lijkt mij een schoothondje.

Omdat ik elk jaar honderden mensen ontmoet, zou ik een hele diergaarde bij elkaar kunnen verzinnen. Verdonk als neushoorn lijkt me wel een goeie (halfblind, onverzettelijk en agressief) en Balkenende als wasbeertje (ziet er ongevaarlijk uit maar kan venijnig bijten) misstaat ook niet.  Voor het overige zal ik mensen die mij bekend zijn, hier niet ten tonele voeren. Dat lijkt mij niet “kies”.  

Voor mezelf maak ik graag een vergelijking met de kat. Ik ga mijn eigen gang en vind ook dat ik het volste recht heb helemaal zelf uit te maken wat ik wil. Tegelijkertijd vind ik het niet meer dan normaal dat ik op mijn wenken word bediend. Ik zoek aan het einde van de dag ook graag een warm holletje op en ik begeef me vaak op smalle paden. Als de omgeving me te “heet” wordt, kruip ik het liefste weg totdat ik kans zie om mijn slag te slaan. Mijn aaibaarheid is vrij groot maar ik kom alleen op schoot als ik dat zelf zie zitten.

Daarbij komt dat ik vaak meer zicht heb op factoren die een rol spelen bij ontwikkelingen dan anderen. Daaruit is soms de toekomst een beetje te voorspellen al denk ik niet dat ik helderziend ben. Ik kan behoorlijk voor me uit zitten staren maar…denk niet dat er dan niets gebeurt. Katterig voel ik me trouwens zelden. Meestal ben ik vol goede moed en ga ik spinnend het leven door totdat ik behoefte heb aan aandacht: “Mauw”.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com 

Published in: on 25 oktober 2006 at 6:50  Geef een reactie  

Huivering

Vorige week sprak ik na de raadsvergadering iemand die het in de PvdA redelijk ver heeft geschopt. Aardige, energieke jongen die van aanpakken houdt en die qua postuur zonder moeite het rode vaandel zou kunnen zwaaien. Ik vrees dat het er niet van komt want hij noemde zichzelf een reslistisch socialist. Realisten zwaaien niet met vaandels, behalve in Limburg.

Voor het eerst sinds tijden had iemand bereikt wat vele anderen graag hadden gewild: ik stond met mijn mond vol tanden. Een “realistisch socialist”, wat moest ik me daarbij voorstellen?  Mijn gedachten dwaalden af naar het CDA waar christenen vol realiteitszin zo min mogelijk van hun Christendom laten blijken. Ik dacht ook aan de VVD waar realisten wel het kapitalisme maar niet het liberalisme omarmen. Ook dat kun je realistisch noemen. Maar wat is een realistisch socialist? Is dat iemand die het proletariaat inruilt voor zijn eigen vet gevulde portemonnee? Is het iemand die genoegen neemt met twee procent loonsverhoging terwijl het doel “winstdeling” zou moeten zijn?

Realisten bereiken niets. Zij doen wel eens twee stappen voorwaarts maar dat gaat altijd in ruil voor twee stappen achterwaarts elders. Als de realisten van de tegenpartij het voor het zeggen hebben, gaat de beweging precies in omgekeerde richting. Bij socialisme hoort idealisme, knokken en doorvechten totdat je er bent. Wat dat betreft is de strofe “dat is het doel waarnaar wij streven” mij al te bleekjes. Mij ligt meer de tekst “dat is ons heilig ideaal”. Niet het streven maar de zekerheid dat iets bereikt zal worden, moet de drijfveer zijn. Mij is de ChristenUnie liever dan het CDA. Veel liever Rouvoet dan Verhagen, maar ik stem op geen van beiden.

Bereiken idealisten iets? Hebben de “citoyens” van de Franse Revolutie iets bereikt? Heeft Moeder Theresa iets voor elkaar gekregen? Had Ghandi’s werk het gewenste resultaat?  Was William Booth succesvol? Komen  de Zionisten straks als grote overwinnaars uit de bus? Ik denk dat in elk geval Moeder Theresa wel iets heeft bereikt en misschien heeft Booth iets tot stand gebracht. Bij alle anderen, ja zelfs bij Ghandi, twijfel ik. Hun werk is grotendeels teniet gedaan door realisten die alleen reageerden op de honger in hun maag. In sommige gevallen ben ik blij dat de idealisten hun doel niet hebben bereikt maar één ding is zeker, ze hebben ons allemaal iets te leren achtergelaten. Dat lijkt me behoorlijk realistisch.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Published in: on 24 oktober 2006 at 6:59  Comments (3)  

Moed

Gisteravond laat kwam het Ierse vriendje van mijn dochter aan. Vandaag is hij jarig. De jongeman spreekt vrijwel alleen Engels en Keltisch. We hebben hem gisteravond maar meteen een “frisse”  Nederlandse vocabulaire bijgebracht.

Ik zag hem zitten en dacht aan 35 jaar geleden toen ik een vriendinnetje had in het Zwarte Woud. Daar spritzen ze alle spratzen maar met moeite is er Hoog-Duits bij. ’s Avonds op de bank, dichiesbijdichies probeerde ik wanhopig het gebrabbel van het Zwartewouds (Schwäbisch) te volgen maar ze hadden me net zo goed in de Marokkanse gebergten kunnen loslaten. Dat gaf me een allesbehalve vertrouwd gevoel.

Het is uitgegaan. Niet door het spritzen van spratzen maar vanwege de geografische afstand en mijn  jaloerse natuur. Ik hoop oprecht dat het mijn dochter beter zal vergaan en het zag er ook allemaal best aardig uit. Even zo goed, het is moeilijk, zo’n afstandsbestuurde relatie. Gelukkig is zij uitgerust met allerlei technische foefjes zoals webcam.

En als het niets wordt? Ach, ik heb nog steeds cojntact met mijn “Edelweiss aus Rotweil”. Zij is inmiddels gelukkig getrouwd met een, hoe kan het ook anders, krantenredacteur. en ze heeft twee zoons die ik beide erg graag mag. Toch…achteraf gezien denk ik dat we vrienden zijn gebleven en geen echtelieden geworden zijn. Begrijp me goed, ik vind het nog steeds een scheet van een meid en zij laat bij tijden merken mij nog steeds hoog te hebben zitten. Dat neemt niet weg dat ik me wel eens afvraag of het wel zo’n gelukkige mix zou zijn geweest. Soms spreken we nog steeds een verschillende taal.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Published in: on 22 oktober 2006 at 10:16  Geef een reactie