Prettig leven

Binnenkort ga ik voor een webmagazine de rubriek “lekker leven” redigeren. Dat is leuk want wie houdt er niet van “lekker leven”?

Nu hoorde ik vandaag dat de tuinkabouter die deze zomer op vakantie is geweest, bezoek heeft gekregen van zijn reisgezelschap. De kabouter was met vakantie naar het buitenland en stuurde zijn eigenaar van tijd tot tijd een kaartje. Op een goede dag kwam hij weer thuis, uitgerust en bijgekomen en wel. Hij kan nu weer vol bravour in de tuin van zijn bazin staan. 

Gisteren kwamen zijn reisgenoten bij de eigenares op bezoek en zij werden door haar begroet met capuccino en taart. Het gezelschap bekeek vervolgens vakantiefoto’s. Kijk, dat is lekker leven.

Het is ook echt Nederlands en Verdonk hoort deze typische Nederlandse grappenmakerij in het inburgeringsprogramma op te nemen. Ik vrees alleen dat ze daarmee slapende honden wakker maakt. Zelf ingebeelde en humorloze figuren als Steenhuis en Teeven zijn in staat de “ontvoerders” aan te klagen voor diefstal en vrijheidsberoving. Dat past in een land waar soldaten voor de rechter komen als ze schieten. De wrekende heren kunnen vervolgens rustig wegzakkend in het pluche van hun dienstauto’s over de vluchtstrook voorbijschieten. En als de politie flitst, dan spannen zij een flitsproces aan tegen de commissaris.

Jongens bedankt, tot de volgende grap.

Tot sterkte

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com

Published in: on 22 augustus 2006 at 7:33  Geef een reactie  

Met uitsterven bedreigd

Gisteren is Paul Fentener van Vlissingen (65) overleden. Hij was onder meer eigenaar en grote baas van de SHV waartoe de Makro behoort.

Ik beschouw zijn dood als een groot verlies voor Nederland. Paul was de personificatie van een zeer zeldzame combinatie: geld en hersens. Hij begreep zijn historische functie in de samenleving goed. Juist zijn grote vermogen stelde hem in staat afwijkende standpunten in te nemen. Zo durfde hij als een van de weinigen de zin van het economische groeimodel in twijfel te trekken. Niet “groei” maar “winst” moest de basis zijn van de onderneming. Door die winst was het mogelijk leiding en medewerkers te voorzien van een goed bestaan. Die winst behoefde overigens niet noodzakelijkerwijs “zo groot mogelijk” te zijn.

Zijn intelligentie bracht hem er ook toe fors te investeren in natuur en milieu. Niet alleen in Afrika maar, bijvoorbeeld, ook in Schotland trad hij op als beschermer van de natuur. Zo bezat hij in dat land een groot landgoed dat voor een groot deel alleen toegankelijk was voor levende wezens die de spraak niet machtig waren.

Met het overlijden van Paul bekruipt mij de angst dat het ras dat de eerder genoemde zeldzame combinatie bezit aan het uitsterven is. Nog niet zo lang geleden werd bekend dat een amerikaans bedrijf in het grootste natuurgebied van Europa een aluminiumsmelterij wil bouwen. In Nederland heeft het kabinet het zo goed als misdadige plan opgevat om een snelweg door het Naardermeer aan te leggen en toestemming te geven tot gasboringen in de Waddenzee. “Met het oog op de toekomst” heet dat. Paul wist dat het kabinet daarmee precies de plank missloeg. De toekomst is niet aan auto’s maar aan veel geavanceerder vervoersystemen en het gas in de Waddenzee kan heel goed worden vervangen door energie uit regenbuien te halen.

Ik kan maar een ding zeggen: Paul we missen je.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

http:// politiek.wordpress.com

Published in: on 22 augustus 2006 at 7:23  Geef een reactie  

Prikkels

Ben ik prikkelbaar? Wie mijn columns leest, zal wel denken dat ik erg gauw over de rooie ga. Dat valt wel mee, geloof ik Het komt wel geregeld voor dat ik genoeg heb van “al die mensen om me heen”. Heel onhandig voor een journalist.

Gisteren was ik op een BBQ waar gesproken werd over hsp en ineens dacht ik: “dat heb ik”. HSP wil zeggen: High Sensitivity Personality. Het betekent dat je niet goed tegen bijeenkomsten met heel veel mensen kunt. Sommigen hebben er last van als ze op een drukke markt lopen. Ik niet, dat interesseert me geen moer. De meeste mensen zien er uit als marktartikelen die ik nooit zou kopen, dus dat scheelt. Ik heb het wel op recepties, de grootste verschrikkingen die de menseheid heeft uitgevonden. Grote massa’s mensen die elkaar overtroeven in het praten over helemaal niets. Daarbij trekken ze dan een nietsologisch gezicht en meestal zijn ze het met elkaar eens over het niets waarover ze spreken. Ze zijn het dus eigenlijk met elkaar eens over niets.

Ik walg ervan om te zien hoe individuen op die manier niet alleen qua kleding maar ook qua houding en gedrag hun volledige individualiteit verliezen en gaan lijken op bewegende modepoppen.
Helaas heb ik op zo’n receptie ook altijd het idee dat ik er iets moet, al weet ik niet wat. Daardoor neemt mijn stress toe, ik erger me aan het gekakel en dat ontneemt bij al bij voorbaat de lust om met iemand een gesprek te beginnen. Zelfs met mensen die ik goed ken, valt het dan niet mee. Kijk, dat is hsp. Het komt veel voor bij mensen met een artistieke aanleg omdat die bij voortduring hun zintuigen wagenwijd open hebben staan. Dat is niet de bedoeling op een receptie. Integendeel, je moet bijvoorbeeld zo min mogelijk naar elkaar luisteren en vooral in je eigen straatje zwammen. Dat is me wel diuidelijk geworden. Social talk, heet dat of “socializing””. Maar nu ik weet dat er voor mijn afwijking een naam bestaat, hsp, voel ik me al een stuk normaler. Heerlijk Sociaal Persoon, HSP.

Tot sterkte

Kaj Elhorst

Http:// politiek.wordpress.com

Published in: on 21 augustus 2006 at 2:18  Geef een reactie  

Misverstand

Nee hoor, iedereen mag van mij best meer dan veertig uur werken. Zelf ben ik al jarenlang vijftig tot zestig uur per week in touw. Dat is niet verkeerd al denk ik dat er wel een grens is aan al dat gewerk. Ik ben niet zo voor dat workaholisme.

Waarom maak ik me dan zo druk om de plannen van het CDA? Het gaat mij om het gemak waarmee regelingen en rechten van werknemers teruggeschroefd worden door de heren mannenbroeders. Veertig uur, pensioenrechten, ontslagrecht en noem maar op. Gooi maar over de schutting wat er in de loop van de jaren is opgebouwd.

Van het optreden van de CDA-politici (maar ook van andere partijen) word ik echt misselijk en moe. Er doet zich iets voor dat we met z’n allen al zestig jaar konden voorzien en nu is het ineens een probleem, iets voor de reactionaire hervorming, de contrareformatie zal ik maar zeggen. 

Beter zou het zijn om kinderen van jongsafaan een ontdekkingstocht naar zizchzelf te laten doen, hun eigen talenten en capaciteiten te laten ontdekken, hun fantasie te prikkelen en te ontwikkelen. Op die manier zullen zij de samenleving “hun” eigen product kunnen bieden. Niet de fixatie op geld verdienen maar op een prettige, persoonlijke levensinvulling. Als dat “typen voor de baas” is, mij best, als het “sleutelen aan de auto” is, ook goed en als het “degenslikken” blijkt te zijn, prima! Op die manier zal er bij voortduring voor, haast, iedereen werk zijn en kan elke vacature redelijk snel worden vervuld. 

Om het zover te krijgen moeten de politici heel anders leren denken en een heel nieuwe boodschap uitdragen. Weg van de angst … dat zal wel wennen zijn voor ze.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com

Published in: on 21 augustus 2006 at 9:52  Geef een reactie  

Klippen

Terug naar de veertig urige werkweek, versoepeling van het ontslagrecht, loonbeheersing, hogere ziektekostenlasten. Balkenende blijft op alle fronten bezig Nederland regelrecht de negentiende eeuw in te moderniseren. Nog even en medewerkers moeten een boete betalen als zij het raam openzetten. Wat zeg ik?

Toekomst is dat al niet meer. In Groningen is een bedrijf dat medewerkers alleen binnen de officiele pauzetijden naar de WC laat gaan.  Zij mogen tijdens het werk ook al haast niet meer met elkaar te praten. Nu ze het niet meer in hun broek kunnen doen vanwege de uitgewisselde grappen…een natte broek blijft mogelijk.

Het moet onze premier als muziek in de oren klinken. Personeel moet je flink onder druk zetten, in het spoor laten lopen en geen flauwsies! Het is helemaal niet gek dat Jan Peter zo redeneert. Zijn grote leermeester, Abraham Kuyper, beroemde zich weliswaar op zijn sociale gevoel en voerde belangen van de kleine luyden hoog in het vaandel, maar hij liet ze ook in elkaar hakken bij de eerste de beste staking. Het christelijk onbarmhartige optreden is mij een doorn in het oog. Ik heb veel met religie en `bovennatuurlijke` zaken maar de hypocrisie van de leidende christendemocraten is voor mij onverteerbaar.   

 Tot sterkte,

Kaj Elhorst

http politiek.wordpress.com

Published in: on 18 augustus 2006 at 11:41  Comments (3)  

Groen en wit

Het kon niet uitblijven. De revolte tegen de onzinnige uitbraakselen van de Nederlands Taal Unie is in volle gang. De Groene Kots die elke tien jaar over ons heen wordt gespoten, heeft nu gezelschap gekregen van witte spuug. De krankzinnigen die ooit hebben bedacht dat de spelling elke tien jaar gewijzigd zou moeten worden, behoren in een inrichting opgesloten te worden.

Vervolgens gaan we terug naar de spelling van de vijftiger jaren van de vorige eeuw. Die was duidelijk en cultureel verworteld. Daarna zullen we kijken of daarin wat aanpassingen nuttig zijn.

Groen of wit? De verwarring is nu groter dan ooit en het komt allemaal neer op idioterige veranderzucht.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com

Published in: on 17 augustus 2006 at 9:08  Geef een reactie  

Nieuws

Hallo, daar ben ik weer. Ik heb genoten van een vierweekse vakantie en dat ging met volle teugen. Dit jaar had ik wat moeite met de dagenlang aanhoudende regen inTsjechie maar voor de rest hebben we het heel goed gehad, ook daarginds. Het was ook vaak mooi weer en zelfs heet.

Eenmaal terug had mijn jongste zoon een prachtig verhaal over nieuws. Als bestuurskundige bgrijpt hij best wel wat van politiek maar over de berichtgeving verbaast hij zich een beetje. Als Israeli’s en Arabieren elkaar opblazen en doodschieten, moet je dat een keer in de krant zetten. Daarna is het niet meer nodig, vindt hij. Het is immers geen nieuws meer. Nieuws is het pas weer als het gemoord is afgelopen. Media die dagelijks melding maken van slachtpartijen op het slagveld en omgeving, geven een verkeerd signaal af. Ze beantwoorden aan de vraag naar ramptoerisme. Zoiets als wanneer de hele buurt naar buiten komt bij een aanrijding op de hoek van de straat en dan maar blijft kijken totdat de rotzooi is opgeruimd.

Ik ben dat met hem eens. Smoezen als “maar je wilt toch kunnen meeleven met die mensen daar” zijn in wezen niets anders dan verlekkerd rollen in andermans ellende.  Natuurlijk moeten de media dan wel andere onderwerpen zoeken. Nou, wie echt op reis is geweest, weet dat daaraan geen gebrek bestaat. Het is maar een kwestie van goed kijken en luisteren, het vak van de journalist dus.

Tot sterkte!

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com

Published in: on 17 augustus 2006 at 9:02  Geef een reactie