Kaffers en koren

 

“Het is een oud verhaal”, verzuchtte een commissielid in de gemeenteraad van mijn stad. “De landelijke partijen willen geen macht afstaan aan de lokale overheid. Ik schrok ervan. Wat is een oud verhaal? Het gebrek aan kennis en onkunde bij lokale politici?

De man zou de annalen van Groen van Prinsterer (ARP) eens na moeten lezen. De Antirevolutionairen predikten van den beginne af aan “soevereiniteit in eigen kring”. Lokaler kon het niet. De liberale beweging had aanvankelijk nauwelijks een landelijke organisatie, hoe kan het ook anders bij echte liberalen. Thorbecke heeft in zijn gemeentewet echt alles gedaan om de lokale overheid  zoveel mogelijk macht te geven. De wens om centralistisch te regeren ontstond vooral aan het eind van de dertiger jaren en in de vijftiger jaren van de vorige eeuw. Dat had te maken met groeiend nationalisme (nationaalsocialisme) en later met de wederopbouw van het land. De aanpak van de februaristorm in 1953 heeft er baat bij gehad.

In de zestiger jaren van de vorige eeuw trad de Provobeweging op met sterk lokale tendenzen en een groot aantal partijen volgde die beweging. Op het ogenblik is de roep om lokale soevereiniteit weer heel groot vanwege het gewicht dat de EU en de globalisering in de schaal dreigen te leggen. Die behoefte bestaat niet alleen bij de “lokalo’s” maar ook bij grote, landelijke partijen.

Gebrek aan kennis op het gebied van staatsinrichting en staatkundige geschiedenis plaagt lokale partijen vaak. Zij worden bovendien achtervolgd door afwezigheid van uitgangspunten oftewel principes. Ze laten zich teveel leiden door leuzen die kiezersvolk trekken.

Natuurlijk leiden landelijke partijen ook aan dat virus en dat zorgt wel eens voor politiek gezichtsbedrog. Zo bemoeien landelijke politici zich veel te opvallend met gemeenteraadsverkiezingen. Het zou hun sieren als ze zich gedurende de bijbehorende campagne- en formatieperiodes eens terughoudender zouden opstellen. Dat geeft ze de tijd om eens ergens over na te denken. Maar ja, dat zal wel weer teveel gevraagd zijn van al die wandelende spraakwatervallen.

 

Begrijp me goed, er zijn lokale politieke partijen en politici die heel verdienstelijk werk doen. Ik ken er enkele. Het tragische is dat de kiezers voor dat werk lang niet altijd even dankbaar lijken te zijn. Dat heeft ook iets te maken met de dominantie van landelijke partijbonzen.

Afgezien van de uitstekende uitzonderingen is er onder de lokalo’s veel kaf onder het koren. Het zou mooi zijn als de kiezer dat onderscheid leerde te maken.

 

Tot sterkte

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Advertenties
Published in: on 25 augustus 2006 at 7:30  Comments (2)  

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2006/08/25/kaffers-en-koren/trackback/

RSS feed for comments on this post.

2 reactiesPlaats een reactie

  1. Als je al het gemopper op de jeugd van tegenwoordig en de kritiek op het onderwijs hoort zou je denken dat de generatie van voor de mammoetwet collectief gezegend is met een uitstekend historisch besef. Kom je daar even van een koude kermis thuis! ‘Soevereiniteit in eigen kring’, dat zegt me wel wat en ik ben toch echt van na de mammoetwet (hoewel ook al een poosje niet meer behorend tot de jeugd van tegenwoordig). Maar ja, ik ben dan ook naar de VU geweest. Je zult het toch wel met mee eens zijn dat de rijksoverheid het moeilijk vindt om ons, politici en bestuurders op lokaal niveau, écht de instrumenten te geven om lokaal beleid te maken. Neem nou eens de Wmo. Hoeveel geld krijgen wij eigenlijk om vanaf 1 januari deze wet uit te voeren? Precies, dat weten wij nog niet. Best lastig.

  2. Hélène,

    Ben jij de enige sociaaldemocraat met een christelijk academische titel? Een Kuyperiaanse Roodhart zal ik maar zeggen? Hoe dan ook, ik maak wel onderscheid tussen partijen en bestuur. Het landelijk bestuur is de laatste jaren uitermate ernstig er op uit om de gemeente tot doorgeefluik van zijn eigen bigotte beleid te maken. De WMO is daarvan een goed voorbeeld: geef de gemeenten verantwoordelijkheid maar wel tot in details op onze voorwaarden en … met zo min mogelijk pecunia.
    Zoals je waarschijnlijk weet,KENT de kieswet niet eens politieke partijen. Ze bestaan gewoonweg niet. Jij en alle andere volksvertegenwoordigers zijn in beginsel op persoonlijke titel gekozen. Op het ogenblik verkeren desondanks de leidende politici (landelijke partijen zo je wilt) in tweespalt. Aan de ene kant willen ze het land een eenduidig smoel geven om mee te kunnen doen in EU, globalisering enzo , vooral ter wille van, laten we het toch nog maar eens zo noemen, het grootkapitaal. Aan de andere kant willen ze graag tegemoet komen aan de behoefte van de kiezer aan geborgenheid in de eigen culturele nucleus (hoe vind je die?) en die heeft meestal de vorm van een gemeente. Voor de partijen is dat van belang vanwege de stemmen.
    Wat ik in mijn stuk natuurlijk aan de orde heb willen stellen is de verzuchting “het is het oude verhaal” dat als oneliner kant nog wal raakt en dat in de gemeenteraad ook helemaal niet past, omdat ALLE fracties met hetzelfde probleem worstelen (zoals uit je reactie blijkt).

    Groeten,

    Kaj


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: