Lichthartig

Eventjes weg bij de politiek en terug naar het mensenleven. Het is vandaag bevrijdingsdag. Ik bedoel: er zijn soms van die dingen die al heel lang op het hart drukken en dan komt er een dag dat je ze loost.

Niet zo maar, maar door de knoop door te hakken of door een goed gesprek met iemand anders die deel uitmaakt van al die drukkende vrachten. Vandaag had ik twee van die gesprekken en ze zijn allebei goed afgelopen. Het vertrouwen is versterkt en ik loop lichtvoetiger door huis dan gisteren. Eigenlijk geef je jezelf op die manier een cadeautje want er is, niet buiten je om, iets leuks gebeurd maar je hebt het zelf bewerkstelligd. Je hebt het helemaal van uit jezelf geregeld, schoon schip gemaakt. Dat zouden we vaker moeten doen maar ja, druk, druk, druk en nergens tijd voor, he.

In elk geval ga ik iets opgeluchter morgen naar de tandarts, ook zo’n geval. Er is een flinke ingreep nodig maar wat stelt het nu eigenlijk helemaal voor? Ik ken goede vrienden die een echt ernstige ziekte onder de leden hebben. In vergelijking daarmee is zo’n tandarts bijna een verjaarsfeest. En in de ogen van de assistente is het altijd … . Alle reden om er lichthartig naartoe te gaan.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Published in: on 11 juli 2006 at 12:05  Geef een reactie  

Herdenken

Het is weer eens zover. We hebben weer iets te herdenken. Navelstarend en somber piekerend over onze sukkeligheid denken we aan Srebrenica.

Weet iedereen nog wat die naam inhoudt? De nieuwslezer van vanmorgen dacht van niet en daarom legde hij nog maar eens uit wanneer “onze jongens en meisjes” precies welke steken hebben laten vallen. Dat is curieus. Als je er van uitgaat dat niemand zich de zaak nog herinnert, waarom zou je haar dan herdenken? Oude koeien enzo.

Ik ben daar al jaren sceptisch over. Alle herdenkingen ten spijt, is de mensheid nog niets opgeschoten. Er zijn nog steeds neonazi’s, Joden die de Gazastrook platwalsen, Palestijnen die Israeli’s opblazen en ontvoeren, Taliban en moslimterroristen, George Bush en Berlusconi’s, een corrupte Franse president die een nitwit van een voetballer de hand schudt, een paus die maar niet wil inzien dat homo’s geen personificatie van de duivel zijn en ga zo maar door. We spreken met afschuw over de Kruistochten en beginnen zelf een Kruistocht om volkeren een systeem op te leggen dat ze afwijzen. Een systeem ook waarmee we zelf nauwelijks nog uit de voeten kunnen: democratie. We sluiten een bondgenootschap met Khadafi en brengen Taylor voor het gerecht. De klucht kan maar niet beschamend genoeg zijn. Ondertussen herdenken we iets waarvan de meesten van ons vergeten zijn wat het ook weer was.

In mijn woonplaats is in de nadagen van de Tweede Wereldoorlog een NSB-burgemeester aan het bewind geweest, een man die zich vrijwel zeker socialer en menselijker heeft gedragen dan zijn AR-voorganger. En wie herdenken we dan op 4 en 5 mei? Was Zuidervliet de goede of Colijn? Was Zuidervliet alleen maar “fout” omdat hij de drie gehate letters op zijn jasje had gespeld?

Nee, hij was fout omdat we het liefst de verschrikkingen van het verleden herdenken zodat we niet hoeven te kijken naar de ellende die we zelf aanrichten. Ik herdenk vandaag al degenen die verguisd en verwaarloosd zijn.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

(Over acht dagen ga ik op reces)

Http://politiek.wordpress.com

Published in: on 11 juli 2006 at 7:24  Geef een reactie  

Ziezo

Frankrijk af dus! De nationale held leidde de Fransen ook naar de ondergang. Dat is niet voor het eerst want ook de bewierookte Napoleon gaf ooit uiteindelijk de laatste stoot tot zijn eigen ondergang. Het keizerrijk verpauperde. Fransen hebben er een handje van de verkeerde helden aan te wijzen.

 

En wie is nou ook helemaal Zidane? Goed, hij kan wat beter dan een ander een balletje in een net trappen maar daar houdt het dan ook wel mee op. Zijn sociale vaardigheden zijn ver beneden de maat. Als het om geestelijke inhoud gaat, zou een langpootmug het nog van de voetballer winnen. Verkeerde helden.

 

Niet alleen de Fransen hebben de neiging om verkeerd te kiezen en dat geeft te denken in een tijd waarin steeds meer geroepen wordt om een leider. Politiek leider, partijleider, een leider voor het land, ze zijn in geen velden of wegen te vinden maar de roep weerklinkt allerwegen. Wie tienermeisjes door de politie uit het klaslokaal laat sleuren, wordt aangezien voor een daadkrachtige politica. Ja, zo iemand zou zelfs een partij kunnen leiden of…het land. Moreel gezien is er niet zo veel verschil tussen de kopstoot van Zidane en de uitzetting van Taida Pasic. Gebrek aan gevoel voor nuance, opgehitst zijn door eigen slogans, geen zicht op verhoudingen, het hoort er allemaal bij.

 

Ondertussen loopt de democratie overal vast. In de VS, Mexico, Duitsland en Italie staakten de stemmen en laaide de tweespalt op. In Nederland klaagde een premier over het gebrek aan schouderklopjes. De inspiratie ontbreekt bij het opgeklopte volk dat is komen bovendrijven in de jaren die eigenlijk de democratie hadden moeten versterken. En het is opklopsel dat het oog uitsluitend op de portemonnee gericht houdt en dat geen vinger uitsteekt om de mensheid geestelijke ontwikkeling toe te staan. Wel voetbal want dat is opium voor het volk. Frankrijk af, maar dat is alleen maar het symptoom. In werkelijkheid is de hele westerse samenleving afgegaan.

Tot sterkte

Kaj Elhorst 

 

Http://politiek.wordpress.com

Published in: on 10 juli 2006 at 7:46  Geef een reactie  

International

 

Hello guys! This time I’ve decided to write in English because I hope an international audience to lend me an ear or eye. 

Why? It’s because something weighs heavily on my chest since a long time and this thing has international repercussions. You know, from the time mister George Bush has gained power in de Useless States of
America there is one expression I am hearing all the time: “The international community”. I wonder what it is because I can see no such thing. There are, of course, states that comply fully with mr Bushes wishes and I strongly believe the president thinks of those countries any time he refers to the international community. But of what countries does this community exist? First there are the loving lapdogs like
Great Britain and
Holland. Then there is a curious mix of states like autocratic Syria, Bjelorussia, Saudi-Arabia en thirdly there are the enlightened autocracies like Pakistan, Russia, Egypt and, astonishing truth, shortly Lybia was introduced to the gang.
 

Now head of State and government in Lybia is mister Khadafi, one time bombed out of his tents because of terrorist actions. Khadafi, in my view, is the most cunning dictator of the entire galaxy, who founded his power on a thoroughly fabricated basis of murder and extortion. It is said, by the way, that mister Bush has some know-how in the last field as well. It is not surprising that self-appointed peacemaker Bush embraces this born criminal of a president (or whatever you might call him). In the first place internationally Khadafi has kept aloof for a couple of years. Moreover, he has got oil and might be an outstanding alternative for Iranian oil deliveries. And so, my friends, we come to the bottom of this would-be international community: slippery dirt. 

Thank you and keep the good job going! 

Kaj Elhorst 

Http://politiek.wordpress.com

Published in: on 9 juli 2006 at 10:58  Geef een reactie  

Schrik

Soms zijn computers en alle aanhangsels toch wel erg gemakkelijk. Met behulp van deze “symbolen van de vooruitgang” heb ik een sticker gefabriprutst met de tekst “Ik stop ALLEEN voor dieren”.  Ze heeft al tot veel reacties geleid. Zo vroeg iemand mij of ik ook voor dieren stop als mijn vrouw bij me in de auto zit (hahaha, “alleen” kan immers ook slaan op het aantal personen dat bij mij in de auto zit).

Zeker is dat de sticker mensen aan het denken zet omdat ze de wereld voor velen op zijn kop zet en dat is de bedoeling. Nu het reces is aangebroken hebben politici volop de kans om na te denken. Het zou mooi zijn als zij ook de wereld eens op zijn kop zouden zetten terwijl ze op een veel te heet strand aan een cocktail lebberen. Bijvoorbeeld: ‘er bestaat geen ozongat dus ik kan zonnen zolang ik wil’ of “CO2 is goed voor het milieu”of “na de zomer mogen de apothekers Afghaanse coke verkopen” of “terroristen zijn lang niet zo gevaarlijk als Boesj zegt”. Het is heel gezond voor het verstand om een keer niet nerveus naar pragmatische oplossingen te zoeken maar te kijken of er ook een fantasievolle aanpak mogelijk is. Dat rekt de hersens op en dat is weer goed tegen dementie.

Ik vrees het ergste. Balkenende is aan zijn derde kabinet bezig in een periode waarin ieder ander er twee gedaan zou hebben. Hij wil het karwei afmaken. De vraag is “welk karwei”? Ook dat zie ik duister in. Hij heeft een staatssecretaris aangesteld die als wethouder ooit bijna in zijn eigen tramtunnel verdronk. Een financieel fiasco van de eerste orde en uitgerekend deze staatssecretaris krijgt veel met geld te maken. Misschien zou onze premier eens kunnen zeggen “Ik denk er niet over om het karwei af te maken aangezien ik zelf ook niet meer weet waar het toe leiden moet.” Het zou een professor sieren maar het zal allemaal wel weer tot teveel “schrik” leiden bij de dames en heren. “Schrik” is iets dat je niet moet hebben in een trein die voortraast naar de horizon. Dan moet je standvastig zijn en onwrikbaar en zeker weten dat de horizon vastligt en ooit zal worden bereikt.

Tot sterkte

Kaj Elhorst

(over tien dagen ga ik ook op reces)

Http://politiek.wordpress.com

Published in: on 9 juli 2006 at 9:59  Geef een reactie  

Model

Vanavond is de laatste raadsvergadering van dit seizoen. Als journalist van een plaatselijk weekblad ben ik daar altijd bij, net als bij de andere vergaderingen.

Een paar keer per jaar zijn er dit soort bijzondere bijeenkomsten. Nu nemen we afscheid voor een week of acht, vlak voor de kerst nemen we afscheid voor twee weken en eens in de vier jaar is er een afscheid voor vele jaren. Dat laatste hebben we ook dit jaar weer meegemaakt.

Natuurlijk heeft zo’n laatste vergadering iets bijzonders. Het is net zoiets als Sinterklaas of een bezoek van de koningin. Er zit een bepaald soort verwachting in de lucht, de verwachting dat het in en na de zomer allemaal veel beter zal gaan. Ook een bevrijding van de alledaagse sores, althans voor een tijdje. Het zomergevoel. Als man van “over de zestig” vind ik dat heerlijk. Ik hoor de vogels helderder, ik zie de bloemen beter bloeien en zelfs voor mijn chagrijnige buurvrouw kan er een glimlach af.

Het is een model, een model waar je naartoe leeft zonder er dagelijks naar te verlangen. Het model van een dag zonder “moeten”. Ik bedoel ook het “moeten” van binnenuit, die rare drang die jezelf drijft tot prestaties maar die je ook aan banden legt. Over een paar jaar zal daar een eind aan komen, voor goed. Ik ben alleen bang dat ik dat zomergevoel alleen maar in het begin zal hebben want alles went. 

Nou ja, bang, bang ben ik er niet voor maar ik denk toch dat het zo zal gaan. Dan pak ik weer dingen op die vandaag of deze week klaar moeten. Waarom? Ik zou het niet weten. Het is het model dat het voorschrijft. Het zomermodel heeft dan weer plaatsgemaakt voor het “altijdmodel”. En eigenlijk is dat maar goed ook. Leven in een permanente staat van opwinding is ook saai en nog ongezond ook.  

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com 

Published in: on 6 juli 2006 at 7:19  Geef een reactie  

Beurs

“Als je een goed stel hersens hebt, moet je ze goed gebruiken”, lijkt mij een goed advies.

Zou minister Hoogervorst een goed stel hersens hebben? Hij komt wel geregeld met ideeën maar ja, dat zegt niet zoveel. Nu wil hij weer de ziekenhuizen beursgenoteerd maken. Het lijkt mij een prima plan en ik zou hem willen adviseren te kijken naar de beursnotering voor gevangenissen, muskusratten, politie, zeehonden, de krijgsmacht, begraafplaatsen, ministers en staatssecretarissen, poema’s op de veluwe en, niet te vergeten, de koningin (vooral in verband met de concurrentieprikkel). De laatste kan misschien worden gekocht of overgenomen door het Republikeins Genootschap of door een conservatieve denktank in de VS.

Hoogervorst heeft het goed met ons voor. Hij is ook een heldhaftig strijder tegen kwakzalverij. Vol dedain spreekt hij over therapeuten die middelen en geneeswijzen gebruiken die hij niet in zijn studieboeken terug kan vinden. Alsof die therapeuten niet verder komen dan pianospelen en gras eten.

Zelf blijft hij trouwens maar op een en hetzelfde spoor voortdenderen. Privatisering en beursnotering zijn goed voor de economie en DUS voor de samenleving. Hij doet mij denken aan die arts die zijn aidspatienten een volle portie penicilline gaf omdat dat ook zo goed helpt bij longontsteking (en dat treedt ook wel bij aidspatienten op). Een soort maatschappelijke kwakzalver. Mijn hersens worden zolangzamerhand beurs van het denken over zijn werkelijke beweegredenen.

Tot sterkte

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com   

Published in: on 5 juli 2006 at 7:33  Geef een reactie  

Hoog gedraafd

Moeilijk he, om jezelf aan te prijzen?! Toen ik ooit een intelligentietest liet doen, kwam er een onwaarachtig hoog getal uit. Voor zoiets ga je je bijna schamen.Niet dat het leuk is, hoor, al die intelligentie. Je wordt er zenuwachtig en moe van. Alles komt op je af en steeds denk je weer dat je er iets mee moet. Helemaal niet nodig maar ja … een hoog IQ is iets om mee om te leren gaan en hoe intelligent ik ook ben, die omgang krijgt maar mondjesmaat vorm.

Nu zag ik dat de ouders van hoogbegaafde kinderen hebben besloten aan hun mastermind-gebroed een vliegcursus aan te bieden. Op twaalfjarige leeftijd, wel te verstaan. Dus terwijl je nog lang niet alle betekenissen van het woord “knuppel” kent, moet je zo’n ding toch al beroeren. Is dat aanzet tot pedofilie of een oppepper voor de ouders? Vinden die kinderen dat nou echt leuk of uiteindelijk niet meer dan een soort schoolreisje?  Ik vind het  typerend voor de minder begaafde ouders dat zij hun kinderen iets aanbieden dat ze zelf erg moelijk vinden. Frustrerend natuurlijk als het kind dan zegt: “Ja, best wel grappig. Wat gaan we vandaag doen?”

Persoonlijk zie ik er meer in om ze deel te laten nemen aan een archeologisch onderzoek. Heerlijk puzzelen, creatief leren denken en … in teamverband werken. Het lijkt mij een betere gedachte dan weer eens helemaal individualistisch, met niemand rekening houdend je van de wereld te verheffen. Het is minstens zo spannend want, anders dan volwassenen, kinderen kunnen zich nog iets voorstellen bij de vondsten die ze doen. Ze raken ook nog enthousiast over hun ontdekkingen. Ze hebben nog iets dat de meeste ouders temidden van BMW’s. breedbeeld-tv’s en senseo-apparaten (de echte koffieliefhebber weet wel beter) al lang zijn kwijtgeraakt: verwondering.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Published in: on 4 juli 2006 at 7:18  Comments (1)  

Zolder

Watizzuteet

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Published in: on 3 juli 2006 at 6:07  Geef een reactie  

Schouders eronder

Indianen hadden en hebben een hoofdtooi om zichzelf imposanter te maken. Ze gebruikten daarvoor vroeger ook oorlogskleuren en kregen om die reden de bijnaam “roodhuid”.  Wie de Romeinse geschiedenis bestudeert, merkt hetzelfde op. Het gezicht van een thuiskerende, succesvolle generaal werd van een kleur voorzien. In Napoleontische tijden kwam de gewoonte op om  de schouders te versieren door middel van epauletten. De opperboef had meer goud op de schouders dan zijn onderdanen enzovoorts. Wie het heel ver schopte had franje aan zijn epauletten waaraan de uitdruking “wat ben jij een kwast!” is ontleend.

In onze tijd hebben we geen oorlogskleuren en geen veren op het hoofd. Wel streepjespakken en zijden stropdassen. Afgezien van de roos zien die gevulde schouders er toch maar wat magertjes uit. Zo leeg zo, eenzaam…

Dat moet Jan Peter Balkenende hebben gedacht toen hij zich beklaagde over het gebrek aan schouderklopjes. Zoiets vind ik in de biografie van Napoleon niet terug maar toch , een echte leider, een man die je volgen wilt, een leider die schouderklopjes nodig heeft, een Jan Peter Huilebalkenende…

Tot sterkte

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Published in: on 3 juli 2006 at 8:38  Geef een reactie