Alphenaartje is niet alleen naief maar ook laf door zich te verschuilen achter een anoniem aandoende naam. Wie z´n mening geeft mag in Nederland best z´n echte naam bekendmaken en met open vizier de tegenstanders verbaal te lijf gaan. Dat is leuker, vaak zelfs ontzettend komisch en ook creatiever en inspirerender dan zo´n gesloten podiumdoek. Alphenaartje, treed voor het voetlicht…taaadaaaaaaa……………….

Put your sweet (nou ja, toe maar weer) lips a little closer to the phone,

Let´s pretend we´re just together, all alone,

Tell me please now right away what is your name,

And how you found your critics round to wich you came,

And why you don´t see anonymity as a shame?

 

Owowowow, in dat kleine café aan de haven,

Kijkt ons Alph´naartje stil om zich heen

Zal hij heus, zal hij ´t echt durven wagen

Zijn naam te zeggen, zo maar ineens

 

Bij ons staat op de keukendeur

Het is hier altijd rozengeur

En mijn moeder schreef op het behang

Waarom is die Alphenaar zo bang?

Waarom schrijft hij zijn naam niet op

Waarom komt die niet op de prop…

Maar wat er bij ons ook ooit gebeuren zal

We vinden Alphenaar wel mal

 

(Pssst Alphenaar, niet doen hoor, niet toegeven, niet in het licht treden. Het is allemaal de Kift.)

 http://politiek.wordpress.com